Do napisania tych kilku wspomnień i uwag natury bardziej technicznej niż politycznej skłoniła mnie krótka informacja o odbywającej się w Warszawie w dniach 7 i 8 listopada 2009 r. konferencji naukowej Stowarzyszenia Wolnego Słowa przypominającej działalność Radia Wolna Europa (RWE). Tematy wygłaszanych tam odczytów miały oczywiście wydźwięk bardzo polityczny. Niestety, jak to często bywa przy tego rodzaju konferencjach organizowanych przez historyków, politologów zapomina się w ogóle lub też pomija milczeniem albo co najwyżej zdawkowo wspomina o niektórych aspektach technicznych odbioru audycji RWE i innych zachodnich rozgłośni w warunkach ich celowego zakłócania (zagłuszania) prowadzonego w większym lub mniejszym stopniu przez prawie cały okres istnienia PRL.

Jak Budowałem Telewizję w Radomiu
Wspomnienia (nieco wzbogacone fantazją)
(nazwiska osób żyjących zostały zmienione)

Był to rok 1959 kiedy pracowałem jako młody, bo zaledwie 25-letni, asystent techniczny w mizernym Zakładzie Urządzeń Radiofonii Przewodowej na Politechnice Wrocławskiej, kierowanym przez prof. Stefana Bincera. Zakład był mizerny bo całe jego wyposażenie techniczne składało się z dwóch woltomierzy, kilku śrubokrętów i wiertarki do drzewa napędzanej ręczną korbką. Sam profil zainteresowań Zakładu, czyli przesyłanie programów radiowych po drutach do tak zwanych „kołchoźników” też się zwijał, gdyż ludzie zaczęli kupować odbiorniki radiowe, aby słuchać Wolnej Europy i Głosu Ameryki.

Pierwszą lokalną bydgoską stacją był oddział Polskiego Radia w Bydgoszczy. Nosiła ona nazwę Pomorska Rozgłośnia Polskiego Radia. Nadawała - o ile pamiętam - pod koniec lat 80 i na początku 90 od godziny 6 rano do 18, a w pozostałych godzinach był transmitowany program IV PR.

W kontekście mapek i tabelek (jak choćby tej z działu "Radio-historia 1952-1990"), można przypuszczać, że w wypadku Gdańska, obok trzech częstotliwości (66,29 dla "Trójki"; 67,85 dla "Czwórki" i 70,31 dla "Dwójki") istniała też przez lata nie wykorzystywana, czwarta częstotliwość, prawdopodobnie 67,07 MHz. Przydała się dopiero u schyłku systemu OIRT, gdy w 1992 roku ruszyło Radio Plus (1 kW przy kilkudziesięciu kW dla wcześniejszych trzech).

Trochę wspomnień, jeśli chodzi o początki TV-Sat, zaś koniec... niektórych prowizorycznych rozwiązań. W roku 1989, gdy już było wiadomo, ze przemiennik TVP2 w Trzcińsku (gmina Starogard, ówczesne woj. gdańskie) zostanie zlikwidowany na rzecz Chwaszczyna, padł pomysł, by wykorzystać go do retransmisji kilku stacji TV-Sat oraz jakiegoś programu miejskiego. I nawet były nocne próby (MTV, Pro7) ale tylko na tym jednym 37 kanale.