W poniedziałek, 24 sierpnia 1925 roku, 23. urodziny obchodził Władysław Walentynowicz, jeden z pierwszych i zarazem najmłodszych muzyków, którzy pojawili się w studiu Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego. Urodził się w Jaransku na Syberii, początkowo kształcił się w Tomsku, Barnaule i Moskwie, od 1924 roku studiował w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Był pianistą, kompozytorem, pedagogiem i działaczem muzycznym. Na początku lutego w naszym cyklu przytaczaliśmy jego wspomnienia dotyczące pierwszego występu przed mikrofonem stacji PTR. Radio pojawiało się także w jego późniejszym życiu. Po II wojnie światowej pracował jako akompaniator i kierownik muzyczny w gdańskiej rozgłośni Polskiego Radia. Zmarł w roku 1999.

Po krótkiej przerwie powróćmy do omawiania zapisów przyznanej Polskiemu Radiu koncesji. W ostatnich dniach pisaliśmy już o kwestiach technicznych i programowych. Dziś sprawy… kadrowe.

Koncesjonariusz obowiązany jest zarówno w dziale technicznym, jak i w dziale eksploatacyjnym przedsiębiorstwa radiofonicznego zatrudniać wyłącznie obywateli państwa polskiego, jednakowoż w pierwszych latach istnienia przedsiębiorstwa dopuszczalna jest współpraca instruktorów obcokrajowców.

Liczba instruktorów obcokrajowców nie może przekraczać w obu powyższych działach w pierwszym roku działalności po 3, w drugim – po 2, w trzecim zaś po jednemu na każdą stację nadawczą. W 4 roku i w latach następnych współpraca obcokrajowców dopuszczalna jest tylko przy robotach inwestycyjnych i po ukończeniu tych robót instruktorzy winni być usunięci.

Spis zatrudnionego w przedsiębiorstwie personelu, zarówno pochodzenia krajowego, jak i zagranicznego, winien być przedkładany GDPiT – Minister Przemysłu i Handlu może żądać bez podania motywów usunięcia nieodpowiednich pracowników, przy czym żądanie to winno być wykonane niezwłocznie.

W szczególności ostatnie z cytowanych zdań dało się radiowcom we znaki. Zapis ten, powtórzony później w odnowionej koncesji z roku 1929, bywał wykorzystany wielokrotnie. Jego ofiarą padli m.in. pierwsza spikerka Polskiego Radia Janina Sztompkówna, twórca audycji rolnych, wicedyrektor Działu Ogólnego Szczepan Mędrzecki czy dyrektor Radia Lwów Juliusz Petry.

Na zakończenie zerknijmy jeszcze na listę wspierających stację PTR. Dziś kolejne nazwiska na literę K:

• - Feliks Karpiński z Warszawy (6/-/-/12/-),
• - Antoni Karpowicz z Warszawy (-/-/-/5/-),
• - S. M. Karwacki z Kolonii Strzała (3/-/-/-/-),
• - Stefan Karzycki z Warszawy (3/-/-/-/-),
• - Ignacy Kazimierowski z Kalisza (-/-/8/-/-).
• - Benjamin Kelner z Warszawy (-/-/-/-/3),
• - Tadeusz Kiełczewski z Wołkowyska (3/-/-/-/-),
• - Jerzy Klejn z Warszawy (-/-/-/5/-),
• - Marjan Kleszcz z Warszawy (-/-/-/5/-),
• - Ludwik Klewin z Warszawy (-/-/-/-/10) – sędzia handlowy, współwłaściciel domu przy Madalińskiego 80, dyrektor administracyjny Państwowej Akcyjnej Spółki Telefonicznej,
• - Leon Klimczak z Warszawy (-/-/3/-/-),
• - Józef Klob z Warszawy (-/-/-/10/-),
• - Kazimierz Knappe z Warszawy (-/-/-/4/-) – przyszły pionier telewizji, zarówno tej przedwojennej, jak i powojennej, jeden z budowniczych powojennej stacji w Raszynie,
• - Feliks Kobyliński z Mińska Mazowieckiego (5/-/-/5/-),
• - Władysław Koppe z Warszawy (-/-/-/3/-).

Ilustracja tytułowa: Janina Sztompkówna, Juliusz Petry i Szczepan Mędrzecki

Źródło ilustracji tytułowej: „RAdjo” 14/1927, archiwum rodzinne, „Hallo! Detefon” 2/1932