Piątek, 2 października 1925 roku, to druga z prawdopodobnych dat przeprowadzenia pierwszych prób modulacji przez doświadczalną stację Zakładu Fizyki Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. Jeśli zatem ktoś nie obchodził tej rocznicy wczoraj, to z całą pewnością może to zrobić dziś. Kolejna okazja będzie za dwa dni – w rocznicę nadania pierwszej audycji. Od samego początku zarówno na antenie, jak i w prasie zachęcano słuchaczy do dzielenia się informacjami o odbiorze.

Wobec bardzo niewielkiej mocy transmisji zależy bardzo określeniu dokładnego jej zasiągu. Zwrócono się więc do nas z prośbą o pomoc w tej sprawie. Wobec tego Redakcja „Dziennika Poznańskiego” prosi wszystkich radjo-amatorów, którzyby próby te słyszeli na swych aparatach o łaskawe doniesienie gdzie i jakim odbiornikiem (ilość lamp, antena) odbierali i jaki był odbiór. Chodzi nam przedewszystkiem o stwierdzenie czy stacja jest dobrze i czysto modulowana i czy mowa zapowiadającego jest zrozumiała i wyraźna. Siła odbioru interesuje nas na razie w mniejszym stopniu. Łaskawe doniesienia prosimy adresować: Redakcja „Dziennika Poznańskiego” Radjostacja.

Taki apel ukazał się na łamach gazety 3 października. Cofnijmy się jeszcze o dobę i powróćmy do tego, co napisano równo sto lat temu. Ten sam „Dziennik Poznański” w piątkowym wydaniu donosił też o innych zadaniach radioamatorów:

Wszystkie dziedziny techniki, które dzięki specjalnym okolicznościom stały się polem działania dla amatorów przebyły nadzwyczaj szybko poszczególne stadja rozwoju i w krótkim czasie stanęły u szczytu doskonałości. Pochodzi to stąd, że amatorowie tworzą w takich wypadkach nietylko nader korzystny i rozległy rynek odbioru dla danego przemysłu, lecz przedewszystkiem czynnie współpracują nad rozwojem danej gałęzi techniki. Dla potwierdzenia tego wystarczy przytoczyć fotografję amatorską. Ile drobnych odkryć i ulepszeń zawdzięcza ona właśnie pracy amatorów fotografów.

Ulubionem polem działania amatorów doby obecnej jest radjofonja. Od współpracy amatorów przy rozbudowie radjotechniki należy oczywiście w bardzo małej mierze oczekiwać nowych konstrukcji czy to odbiorników czy też instalacji nadawczych, gdyż do tego potrzebne są takie techniczne środki pomocnicze, przyrządy miernicze itp., które można jedynie znaleźć w wielkich laboratorjach doświadczalnych potężnych firm radjotechnicznych i instytutów naukowych. Natomiast można się spodziewać niemałej pomocy od amatorów, którzy zajmują się obserwacjami. Prawa, którym podlegają przeszkody atmosferyczne i których tak się obawia radjotechnik, wobec których do dziś dnia jest prawie bezsilny, nie są nam jeszcze we wszystkich szczegółach znane. To samo można powiedzieć o rozprzestrzenianiu się fal elektromagnetycznych. Wiemy, że stacja nadawcza nie działa równie silnie na wszystkie odbiorniki, wiemy że w strefie radjofonji, jak w życiu ludzkiem, światło i cień mieszkają obok siebie. Ogromna jest liczba zagadnień, które oczekują rozwiązania a wiele z nich jest ściśle związanych z innemi dziedzinami nauki. Wiemy naprzykład, że zmiany w elektryczności powietrza stoją w ścisłem związku z przesunięciami warstw ciepłego i zimnego powietrza, niewiadomo jednak czy zmiany te są powodem czy też tylko pobocznem zjawiskiem.

W tych właśnie kwestjach również ważnych dla radjotechniki jak i meteorologji należy oczekiwać współpracy radjoamatora.

Już ponad tydzień nie zaglądaliśmy na listę osób wspierających stację PTR… Pora to nadrobić.

• - Faustyn Piasek z Płocka (-/-/-/5/-) – nauczyciel muzyki, pionier elektryczności, działacz Towarzystwa Naukowego Płockiego, w późniejszym okresie opracowywał audycje muzyczne dla Polskiego Radia.
• - Edmund Piaszczyński z Warszawy (-/-/-/3/-) – współwłaściciel i dyrektor działającej przy ulicy Białostockiej 42 Fabryki Narzędzi Chirurgicznych, Weterynaryjnych i Wyrobów Stalowych Ostrych „Alfons Mann”,
• - Klemens Pietrzak z Wożuczyna (2/-/-/6/-),
• - Wacław Podhorski z Warszawy (-/-/-/4/-) – były ziemianin kresowy,
• - Józef Polichnowski z Grodziska (3/-/-/6/-),
• - Bolesław Pollack / Pollak z Warszawy (-/-/-/3,9/1,1) – 21-latek, aktywny czytelnik Radio-Amatora, późniejszy autor artykułów technicznych o radiu i pracownik konsulatu we Francji,
• - Henryk Pomirski z Warszawy (-/-/-/3/-) – inżynier elektryk, przyszły wykładowca na wydziale elektrycznym Politechniki Warszawskiej,
• - Mieczysław Pożaryski z Warszawy (-/-/-/6/-) – inżynier elektrotechnik, dziekan wydziału elektrycznego Politechniki Warszawskiej.

Ilustracja tytułowa: Mieczysław Pożaryski

Źródło ilustracji tytułowej: Narodowe Archiwum Cyfrowe