W niedzielę, 11 października 1925 roku, w Poznaniu rozgrywano szereg zawodów sportowych, w tym drugi etap I Polskiego Rajdu Motocyklowego ze stolicy Wielkopolski do Warszawy, wyścig kolarski Poznańskiego Towarzystwa Cyklistów i Motorzystów oraz wyścigi konne w Ławicy. O wynikach każdej z tych rywalizacji w czasie trwania wieczornej audycji informowała poznańska eksperymentalna stacja 17 ZFWL. Choć i tu – podobnie, jak przy starcie – pojawia się pewna wątpliwość… Wtorkowe wydania „Dziennika Poznańskiego” z 13 i 20 października 1925 roku pisały o próbach poniedziałkowych („wczoraj”, względnie 12.10), tymczasem w wydaniu środowym, z 14 października, pisano o niedzieli… Tak czy owak wyniki te trafiły do słuchaczy wcześniej niż do czytelników nieukazującej się w poniedziałki prasy. Oprócz wspomnianych już rezultatów podczas testów nadane zostały też inne wyniki sportowe, komunikaty „Dziennika Poznańskiego”, powiastka dla dzieci, a także próby gry na skrzypcach. A oto co o nadanym tego dnia programie pisali słuchacze:

Z prawdziwą przyjemnością uchwyciłem wczoraj wieczorem pomiędzy godz. 21 a 23 poraz pierwszy muzykę na skrzypcach, która uwydatniła się czysto bez najmniejszych szmerów i tak wyraźnie i silnie, że jedną lampę musiałem zgasić. Również dobrze wypadły komunikaty odnoszące się do wyników zawodów sportowych. Śmiem przypuścić, że zapowiedziana na przyszłą niedzielę produkcja muzyczna również tak wybornie się uda… Z poważaniem Dr Głowacki.

…przy próbach oddalania się mówiącego od mikrofonu zauważyłem, że odległość 10-ciu, 20-tu a nawet 35 cm nie wpływała zupełnie na zmniejszenie siły. Gdy wreszcie na scenie akustycznej stanęło zapowiedziane „narzędzie muzyczne” nie byłbym nawet przypuszczał, że dźwięki te wydobywają się z tuby gramofonowej. Wogóle odbiór wczorajszy był tak głośny i wyraźny na aparat tylko 2 lampowy, że można było swobodnie słuchać, gdy słuchawki leżały na stole. Oczekując szybkiego podniesienia siły stacji na 50 wat – pozostaję – Bronisław Teldelt.

Niniejszym donoszę WPanom uprzejmie, iż transmisje próbne stacji 17 ZFWL w Poznaniu odbierałem wczoraj bez zarzutu. Próby wczorajsze odznaczały się od poprzednich większą siłą odbioru i czystością głosu… Z poważaniem Adam Kiełpiński.

Niniejszym donoszę, iż miałem szczęście usłyszeć znów tę polską stację i to o godz. 10.15. Słyszałem teraz bardzo dobrze na pół metra od słuchawek… Edmund Piotrowski.

Do dalszych listów przejdziemy jutro. Tymczasem odnotujmy jeszcze dwa wydarzenia. Do pierwszego z nich doszło w Londynie. Odbyło się tam uroczyste śniadanie podczas którego gościem honorowym był Guglielmo Marconi. Zostało ono przygotowane z okazji trzydziestej rocznicy przesłania sygnałów drogą radiową. Drugie ze wspomnianych wydarzeń to dwudzieste piąte urodziny Tadeusza Bocheńskiego, który tego dnia nie zdawał sobie jeszcze sprawy, że rok później będzie – zgodnie z przepowiednią, którą jego matka jako młoda dziewczyna usłyszała od cyganki w Winnicy na Podolu – głośny na cały świat. Późniejszy spiker Polskiego Radia po raz pierwszy przed radiowym mikrofonem znalazł się 12 lutego 1926 roku podczas pierwszego wieczoru muzyczno-wokalnego Sekcji Artystycznej Akademickiego Koła Muzycznego. Recytował wtedy wiersz Jana Lechonia „Mochnacki”, choć – jak potem wspominał – nie wywarło to na nim specjalnego wrażenia i nie mógł wyobrazić sobie, że słucha go ktoś dalej niż w sąsiednim pokoju. Zmieniło się to kilka tygodni później – już za czasów Polskiego Radia – gdy w odbiorniku kolegi usłyszał głos zapowiadającej występ Janiny Sztompkówny, a następnie recytującej wiersz Kazimiery Zawistowskiej „Maki” Marii Malickiej. Niemal natychmiast podjął wtedy decyzję o zgłoszeniu się do pracy w radiu. Wygrał zorganizowany naprędce konkurs i przez ponad 40 lat – z przerwą na okres okupacji hitlerowskiej – pracował przed mikrofonem jako spiker. Zmarł 25 kwietnia 1968 roku. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim.

Ilustracja tytułowa: Finisz drugiego etapu pierwszego rajdu motocyklowego Warszawa-Poznań-Warszawa w Warszawie

Źródło ilustracji tytułowej: „Rzeczpospolita”, 25.09.1925