RadioPolska.pl - Jeszcze więcej radia!

Jeszcze więcej radia!
Ilustracja tytułowa dla dnia: 22.12.1925. Obrazki i zdjęcia ilustrujące radiową gimnastykę. Źródło: „Tydzień Radjowy” 44/1928, 37/1929

Wtorkowy program Warszawskiej Stacji Radjofonicznej – podobnie jak poniedziałkowy – poświęcony był twórczości jednego tylko kompozytora. Tym razem jednak nie był to młody polski twórca, a Ludwig van Beethoven, którego sto pięćdziesiątą piątą rocznicę urodzin obchodzono w poprzednim tygodniu. Audycja – jak zaznaczono w „Radjofonie Polskim” – wzorowana była na podobnych, nadanych w innych stacji europejskich. Słowo wstępne wygłosił Alojzy Kaszyn, pieśni śpiewała Janina Dzierzbicka, a grało Trio Kmita. Tak wieczór ten skomentował niepodpisany redaktor „Rzeczpospolitej”:

Program wtorkowy należy zapisać in plus kierownictwu stacji, które obok programów o charakterze rozrywkowym nie zapomina o misji kulturalnej radjofonu, zaznajamiając liczne rzesze radjoamatorów z twórczością koryfeuszów literatury muzycznej.

W „Wiadomościach radjofonicznych”, które tego dnia ukazały się na łamach „Echa Warszawskiego” zabrakło informacji o wspomnianym wyżej koncercie. Był to przegląd tego, co w dziedzinie radia dzieje się na świecie…

W Anglji regularnie co niedziela nadawane są nabożeństwa z kościołów. Okazało się jednak, że audycja cierpiała często z powodu złych warunków akustycznych, nie sprzyjających czynności transmisji. Postanowiono wobec tego odprawiać nabożeństwa na sali nadawań przed mikrofonem. Obecnie więc każdy radjofil będzie mógł u siebie w domu w skupieniu religijnem wysłuchać Mszy świętej.

W Polsce na pierwszą transmisję Mszy trzeba było czekać do 16 kwietnia 1927 roku… Na osiem dni przed oficjalnym startem przeprowadziło ją nie z niewykończonego jeszcze studia, a wprost z archikatedry Radjo Poznańskie, subkoncesjonariusz Polskiego Radia. Tak pisał o tym tygodnik „RAdjo”:

W Wielką Sobotę wieczorem transmitowano rezurekcję z katedry poznańskiej. Radjosłuchaczy ogarnęło dziwne wzruszenie, gdy w słuchawkach czy głośniku rozległy się głosy chórów i tony organów archikatedry. Nazajutrz, w niedzielę, jak i w drugie święto transmitowano przed południem mszę pontyfikalną. Wszystkie transmisje z katedry udały się znakomicie, i z tem większem zadowoleniem należy to stwierdzić, że jak nas poinformował kier. działu muz. prof. Łukasiewicz, transmisję mszy z katedry słyszymy dwa razy na miesiąc w godzinach od 10 min. 30 do 12-ej.

O czym jeszcze pisało „Echo Warszawskie”?

Niektóre stacje nadawcze z powodzeniem udzielają lekcji gimnastyki przez radjofon. Jest daleko poręczniej gimnastykować się pod komendą radjofoniczną niż bez niczyjej pomocy.

Tu również musieliśmy czekać na Poznań i to aż do roku 1928. Niektóre źródła wskazują datę 15 maja 1928, inne styczeń 1928, jednak wydaje się, że jedyną słuszną są pierwsze urodziny Radia Poznań, czyli 24 kwietnia 1928 roku. Tak pisał o tym „Tydzień Radjowy” z 29 kwietnia 1928 roku:

Od wtorku, dnia 24-go b.m. począwszy radjostacja poznańska nadawać będzie lekcje gimnastyki porannej w układzie i pod kierownictwem prof. Waxmanna. […] Gimnastyka poranna będzie trwała 15 minut. Pomimo skróconego czasu programy gimnastyczne będą zbliżały się w swym układzie do pełnowartościowych systematycznych lekcyj, z uwzględnieniem szczegółów odpowiadających najbardziej praktycznej, życiowej potrzebie szerokich warstw społecznych zmuszonych sposobem dzisiejszego życia do wysiadywania i spędzania długich godzin w wszelkiego rodzaju warsztatach pracy, biurach i urzędach bez ruchu lub w ruchu niezdrowym, nieodpowiadającym organizmowi ludzkiemu i powodującym ogólne obniżenie zdrowia i degenerację fizyczną.

Ćwiczenia nadawane były trzy razy w tygodniu, we wtorki, czwartki i soboty od godziny 7:15 do 7:30. I jeszcze jedno spojrzenie do „Echa Warszawskiego”:

Stacje europejskie wprowadziły regularne lekcje obcych języków przez radjofon. W Anglji uczą francuskiego, niemieckiego i hiszpańskiego, w Niemczech angielskiego i francuskiego, w Czechach francuskiego, we Francji Esperanto. Równolegle jest kurs języków drukowany w czasopismach rajdowych.

Warszawa pierwszą lekcję języka angielskiego miała nadać 4 sierpnia 1925 roku, ale tego dnia cała audycja została odwołana z przyczyn finansowych. Do pomysłu powrócono dopiero 1 marca 1926 roku. Zamiast lekcji angielskiego była to jednak lekcja francuskiego. Za dwa miesiące wrócimy do tego tematu.

Program na wtorek, 22 grudnia 1925 roku (Warszawa)

Część I

Słowo wstępne
Alojzy Kaszyn

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Ludwig van Beethoven: Trio B-dur op. 11 na fortepian, skrzypce i wiolonczelę (I. Allegro con brio, II. Adagio, III. Tema con variazioni)*
Trio Kmita – Lidia Kmitowa (skrzypce), Maria Pohlowa (fortepian), Michał Borzakowski (wiolonczela)

* – według ówczesnej prasy Tema con variacione

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Ludwig van Beethoven: Romance G-dur op. 40
Michał Borzakowski (wiolonczela)

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Ludwig van Beethoven: Pieśni
Janina Dzierzbicka (śpiew)

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Ludwig van Beethoven: Romance F-dur op. 50
Lidia Kmitowa (skrzypce)

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Fritz Kreisler: Rondino na tematy Ludviga van Beethovena
Lidia Kmitowa (skrzypce)

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Część II

Ludwig van Beethoven: Pieśni i arie
Janina Dzierzbicka (śpiew)

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Ludwig van Beethoven: Sonata skrzypcowa nr 5 F-dur op. 24 Wiosenna (I. Allegro, II. Adagio molto espressivo, III. Scherzo: Allegro molto, IV: Rondo: Allegro ma non troppo)
Lidia Kmitowa (skrzypce), Maria Pohlowa (fortepian)

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Komunikaty

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Sygnał czasu podług chronometru Głównego Urzędu Miar

„Radjofon Polski” (11.12.1925), „Kurjer Polski” (22.12.1925), „Kurjer Warszawski” (22.12.1925)

Ilustracja tytułowa: Obrazki i zdjęcia ilustrujące radiową gimnastykę

Źródło ilustracji tytułowej: „Tydzień Radjowy” 44/1928, 37/1929

Comments

There are no comments

Post a comment