W Wigilię Bożego Narodzenia Warszawska Stacja Radjofoniczna milczała, ale nie znaczy to, że nie będzie dzisiejszego odcinka naszego cyklu… Życząc zdrowych, pogodnych i rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia zajrzymy do krakowskiej „Chwili”, bowiem tego dnia ukazała się tam zapowiedź organizacji przełożonej z połowy grudnia Pierwszej Ogólnokrajowej Wystawy Radiowej.

W najbliższym czasie urządzona zostanie w Warszawie pierwsza Polska Wystawa Radjowa. Wystawa będzie miała cele propagandowe w kierunku popularyzacji radja. Najgłówniejszym działem wystawy będzie – radjoamatorski, w którym wystąpią radjoamatorzy z wykonanymi przez nich samych aparatami oraz częściami składowemi. Ponadto wystawa posiadać będzie dział naukowy, który zilustruje historyczny rozwój oraz obecny stan radjotechniki. Wreszcie udział w wystawie wezmą nasze firmy radjotechniczne, które zaprezentują posiadane przez nie modele odbiorników i części składowych. Wystawa urozmaicona zostanie całym szeregiem pierwszorzędnych atrakcji radjotechnicznych, które zapewne wzbudzą wielkie zainteresowanie w kołach naszych radjofilów.

Jak czytamy w informatorze wydanym później z okazji wystawy, jej organizację Centralny Komitet Polskich Zrzeszeń Radjotechnicznych powierzył Stanisławowi Odyńcowi. Ten do współpracy zaprosił majora Sztabu Generalnego inż. Kazimierza Jackowskiego, dyrektora Romana Rudniewskiego i inż. Eugeniusza Porębskiego. Z czasem wyłoniony został Komitet Wykonawczy w składzie:

Gen. inż. Czesław Rybiński, prezes Komitetu, mjr Szt. Gen. inż. Kazimierz Jackowski, wiceprezes Komitetu, Stanisław Odyniec, przedstawiciel Centr. Kom. Polsk. Zrz. Radj. a zarazem przedstawiciel Międzyklubowego Kom. Radjoamatorów, dyr. inż. Józef Plebański, przedstawiciel Stowarzyszenia Radjotechników Polskich, dyr. Roman Rudniewski, przedstawiciel Zrzeszenia Przedsiębiorstw Radjotechnicznych w Polsce, dyr. Zygmunt Chamiec, przedstawiciel T-wa „Polskie Radjo”, inż. Eugenjusz Porębski. Zarazem powierzono temu ostatniemu funkcję dyrektora Wystawy oraz zaangażowano w charakterze gen. sekretarza kpt. rez. Tokarczyka Henryka.

Planowano zorganizować następujące działy:

• - dydaktyczno-naukowy, którym opiekować się mieli m.in. mjr szt. gen. inż. Kazimierz Jackowski, prof. Mieczysław Pożaryski, kpt. inż. Janusz Groszkowski, inż. Józef Plebański, prof. Dymitr Sokolcew, inż. Cyryl Litwiński, Janusz Odyniec,
• - radioamatorski, w którym udzielali się m.in. red. Stanisław Odyniec, dr Marian Stępowski, dr Witold Kasperowicz, Bolesław Pollack, Bolesław Waś,
• - przemysłowo-handlowy z dyr. Romanem Rudniewskim i inż. Stanisławem Bukowskim,
• - wojskowy,
• - radiokomunikacji publicznej.
• Choć moment otwarcia wystawy przypada już po zakończeniu naszego cyklu, postaramy się jeszcze w najbliższych miesiącach coś więcej na jej temat napisać.

Jeśli zaś chodzi o 24 grudnia 1925 roku, odnotujmy jeszcze fakt, że do wigilijnego numeru „Polski Zbrojnej” dołączony został kalendarz ścienny na rok 1926 „ozdobiony wzorami 15 aparatów Polskiego Towarzystwa Radjotechnicznego”. Tego dnia swoje 42. urodziny obchodził Stefan Jaracz, urodzony w Żukowicach Starych koło Tarnowa aktor, pisarz i publicysta, późniejszy założyciel i dyrektor Teatru Ateneum w Warszawie. Występował w teatrach w Krakowie, Poznaniu, Łodzi i Warszawie, a podczas I wojny światowej również w Moskwie i Kijowie. Przed mikrofonem stacji PTR wystąpił prawdopodobnie raz, 6 grudnia 1925 roku, podczas Akademii ku czci Stefana Żeromskiego. Jedną z najsłynniejszych jego radiowych ról była tytułowa kreacja w „Obronie Sokratesa” w roku 1938. Podczas II wojny światowej został aresztowany i trafił do obozu Auschwitz-Birkenau. Wypuszczony po interwencjach po kilku tygodniach podupadł na zdrowiu. Zmarł 11 sierpnia 1945 roku w Otwocku.

Ilustracja tytułowa: Fragment kalendarza PTR

Źródło ilustracji tytułowej: Kalendarz PTR na rok 1926