Zgodnie z wczorajszą zapowiedzią zaczynamy od doniesienia „Dziennika Poznańskiego” o drugiej stacji radiotelegraficznej w tym mieście. W piątek, 15 stycznia 1926 roku, redakcja opublikowała list od Sekcji Radioamatoskiej Stowarzyszenia Radiotechników w Poznaniu.

Szanownej Redakcji komunikujemy w imieniu Sekcji Radjoamatorskiej, że słyszeliśmy próby radjotelefoniczne stacji nadawczej w Ławicy z następującemi wynikami:

Odbiór bardzo głośny. Modulacja pozostawia jeszcze bardzo wiele do życzenia i nie dorównuje ani w przybliżeniu modulacji stacji próbnej 17 ZFWL. Fala stacji ca 1600 metr. waha się znacznie, szczególnie zważywszy, że na tej długości fali utrzymanie pewnej stałości jest nietrudne.

Mimo tych wszystkich usterek Sekcja Radjoamatorska życzy jaknajlepszego powodzenia drugiej stacji, która zaczęła próby radjotelefonji w Poznaniu. Stacja prawdopodobnie dysponuje stosunkowo dużą mocą i z tego powodu nie powinna nadawać na falach, na których przeszkadza przy odbiorze Koenigswusterhausen i Daventry, resp. powinna robić próby w innych godzinach. Na falach radjofonicznie natomiast powinna nadawać dopiero po zupełnem uporaniu się z modulacją.

Byłoby bardzo pożądanem, aby stacja nadawcza w Ławicy zapowiadała swe próby w tutejszych pismach; zyskałaby przeto znaczny zastęp obserwatorów, co niemało mogłoby się przyczynić do szybkiego udoskonalenia transmisji. Raz jeszcze życzymy bezinteresownym pionierom radjotelefonji w Polsce powodzenia i zasyłamy jaknajserdeczniejsze pozdrowienie radjoamatorskie.

Wkrótce okazało się, że za tymi próbami stało wojsko – sformowany w roku 1921 i zreorganizowany w roku 1925 3 pułk lotniczy w Ławicy. O dalszych testach prasa już nie donosiła…

Na zakończenie przenieśmy się jeszcze na Wyspy Brytyjskie, gdzie stacja z Edynburga na ponad dekadę przed amerykańską „Wojną światów” zrobiła to samo… ale bez kosmitów. Relacja E.S. z łódzkiej „Ilustrowanej Republiki”:

Ronald Knox nazywa się człowiek, który może się pochwalić, że w ciągu jednego dnia zakpił z niemiłosiernie i wystawił na głupców 15 miljonów ludzi. Drogą tego mistrzowskiego posunięcia mister Knox ustanowił rekord pozostawiający w cieniu nawet rezultaty „pracy” jego amerykańskich rywalów.

Aby w ciągu godziny wprowadzić w błąd 10 miljonów ludzi trzeba oczywiście mieć do dyspozycji najnowocześniejszą zdobycz techniki, mianowicie radjo. Mister Knox wprowadził w czyn swój pomysł za pośrednictwem anteny w Edynburgu, jednej z najpoważniejszych radjowych stacji nadawczych w Anglji.

Bez wielkich wstępów. Panu Knoxowi udało się wmówić wielu miljonom ludzi ni mniej ni więcej jak, że w Londynie wybuchła krwawa rewolucja, że katedrę św. Pawła wysadzono w powietrze i że na placu Picadilly rozwścieczony tłum powiesił na gazowych latarniach cały szereg polityków i innych wybitnych osobistości.

Kawał udał się p. Knoxowi do tego stopnia, że liczne angielskie pisma prowincjonalne wydały dodatki nadzwyczajne podając szczegóły krwawej rewolucji w Londynie. W sprawozdaniach tych dzienników powtórzono dosłownie pełne humoru opisy rewolucji londyńskiej, które Knox na falach eteru rozesłał z Edynburga we wszystkie strony świata.

Audycja była… wynikiem zakładu księdza z małej parafii w Edynburgu i pewnego anonimowego wysokiego dostojnika miejskiego. A poszło o niedzielne kazanie, w którym kapłan zarzucał Anglikom bezgraniczną łatwowierność.

W ciągu piętnastu minut, które mu oddano do dyspozycji opowiedział mr. Knox do mikrofonu radjostacji stylem napoły poważnym, napoły ironicznym historje, od których włosy stają na głowie. Opisywał szczegóły zamachu dynamitowego na katedrę św. Pawła, umiał opowiedzieć w porywającej formie jak rozwścieczona tłuszcza wtargnęła do muzeum brytyjskiego i obróciła w perzynę bezcenne zbiory. Wskutek brzemiennej w następstwa pomyłki wzięto rewolucyjnie usposobionego Bernarda Shawa za konserwatywnego polityka i powieszono go na pierwszej latarni znęcając się nad nim przedtem w bestjalski sposób. Mr. Knox wygrał zakład.

Twórcy stacji PTR tego dnia proponowali pieśni w wykonaniu Felicji Walickiej (sopran) i Piotra Romanowskiego (tenor) oraz – po raz trzeci w ostatnich dniach – Sekstet Reprezentacyjny Policji Państwowej pod dyrekcją Aleksandra Sielskiego.

Ilustracja tytułowa: ks. Ronald Knox

Źródło ilustracji tytułowej: Wikipedia (https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ronald_Knox.jpg)