We wtorek, 2 lutego 1926 roku, w ramach Radjo-Tygodnia Obrony Kresów Zachodnich przed mikrofonem poznańskiej stacji 17 ZFWL wystąpił poseł Władysław Herz, działacz robotniczo-narodowy angażujący się w sprawy Polaków z Powiśla, Warmii i Mazur.

…omawiał przedewszystkiem stanowisko rządu, władz państwowych i społeczeństwa wobec niebezpieczeństwa grożącego nam od Zachodu. Stwierdziwszy, że tak rząd centralny, jak i podlegające mu władze nie zawsze stają na wysokości zadania w obronie zagrożonych kresów zachodnich i wyłuszczywszy dlaczego społeczeństwo nie zdaje sobie sprawy z niebezpieczeństwa sytuacji, mówca zakończył apelem do społeczeństwa i władz państwowych o zgodną współpracę nad obroną naszej zachodniej granicy.

To streszczenie autorstwa redaktora „Dziennika Poznańskiego”, które drukiem ukazało się 5 lutego 1926 roku. Tym razem odczyt nadany został na fali o długości 312 metrów i tak też miało pozostać w kolejnych dniach.

Dla urozmaicenia programu przerabiano po wykładach różne próby. Tak np. mieliśmy okazję usłyszenia bajeczki dla dzieci opowiedzianej przez jedną z sympatycznych radjoamatorek. Pozatem odbyły się pierwsze próby nadawania muzyki gramofonowej. Dalsze wykłady będą się odbywały codziennie od godz. 21 do godz. 22.30. Również przygotowuje się dalsze ciekawe próby muzyczne.

Rozpoczynanie programu dopiero o godzinie dwudziestej pierwszej było zapewne związane z chęcią niekolidowania z pracą stacji radiotelegraficznej na poznańskiej Cytadeli… Choć – jak wynika z relacji sprzed stu lat – ta nie zawsze trzymała się ona narzuconych ram.

Po kilkudniowej przerwie poznańska radjostacja na Cytadeli rozpoczęła znów swe czynności i odznacza się nadmierną pilnością, nadaje mianowicie nawet w tych godzinach, w których powinna milczeć. Tak np. nieomal codziennie można jej słuchać bez przeszkód do godziny 9-ej wieczorem. We wtorek, dnia 26 stycznia, pracowała nawet – z wytrwałością godną lepszej sprawy – do godziny pół do 11-ej.

Słuchanie stacji radjotelegraficznej na Cytadeli pomiędzy godziną 8 a 9-tą wieczorem zalecamy usilnie tym wszystkim radjoamatorom, którzy mają nadzieję uruchomienia kiedykolwiek własnej stacyjki amatorskiej. Będzie to bezpłatny, a nader pożyteczny kurs poglądowy, jak nie trzeba obsługiwać stacji nadawczej i czego niepowinno się nigdy robić aby nie wejść w kolizję z najprymitywniejszymi zasadami międzynarodowej przyzwoitości radjotelegraficznej, tak bardzo przestrzeganej w krajach cywilizowanych.

Te mocne słowa padły na łamach „Dziennika Poznańskiego” datowanego na 2 lutego 1926 roku. A jak audycję odbierali i oceniali mieszkańcy Poznania? Oddajmy głos p. Hryniewiczowi z Ogrodowej.

Komunikuję W. Panom, że dnia 2 lutego odbierałem transmisję stacji doświadczalnej Zakładu Fizyki Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego na fali 312 metrów odbiornikiem 3-lampowym zwykłym (1 wysoka, audion, 1 posilacz). Odbiór był bardzo dobry, lepszy od Wrocławia, to znaczy prawie równy siłą, a modulacją znacznie przewyższał Wrocław.

Na zakończenie zajrzyjmy do Warszawy, gdzie na fali 380 metrów nadano wieczór Schuberta, w którym zadebiutowała Stefania Lubicz-Kasperska.

Znakomicie opanowany głos oraz wielki artyzm wykonania kwalifikują panią Lubicz-Kasperską jako pierwszorzędną siłę artystyczną. Tem przyjemniej jest stwierdzić, iż miły i sympatycznie brzmiący głos nadzwyczaj korzystnie oddaje mikrofon. Życzyć należy żeby nowa siła artystyczna stale zasilała repertuar koncertów radjofonicznych. Szereg utworów Schuberta w znakomitem wykonaniu Trio Kmita (p. Marja Pohlowa, p. Lidja Kmitowa i p. Michał Borzakowski) pozwalają zaliczyć koncert ten do najwięcej udanych w tygodniu zeszłym.

Tak tradycyjnie na łamach „Radjofonu Polskiego” recenzował Lul.

Ilustracja tytułowa: Fragment listu o odbiorze stacji ZFWL, Władysław Herz

Źródło ilustracji tytułowej: „Dziennik Poznański”, 9.02.1926; Wypędzeni 1939 (http://wypedzeni1939.locloudhosting.net/items/show/192)