O tym co w ramach Tygodnia Obrony Kresów Zachodnich działo się w stacji 17 ZFWL pomiędzy poniedziałkiem a piątkiem poznańska prasa rozpisywała się dość obszernie. Jeśli chodzi o weekend, sytuacja diametralnie się zmieniła. Mógł na to mieć wpływ cykl wydawniczy – „Dziennik Poznański”, który nie ukazywał się w poniedziałki, piątkowy odczyt relacjonował w wydaniu wtorkowym… Prosta matematyka wskazuje, że miejsce na wykład sobotni mogłoby znaleźć się w środę… trzy dni po zakończeniu wydarzenia. Na to jednak redakcja się nie zdecydowała. Wiemy zatem jedynie, że prelegentem był… a może miał być poseł Piotrowski. Zagadką pozostaje czy Włodzimierz Piotrowski z PSL „Wyzwolenie”, Adam Piotrowski z Narodowo-Chrześcijańskiego Stronnictwa Pracy czy Zygmunt Kazimierz Piotrowski z PPS. W programie nadanym tym razem na fali o długości 228 metrów – zmianę wprowadzono z uwagi na interferencje – przewidziano także komunikaty „Dziennika Poznańskiego”, bajeczkę dla dzieci i muzykę.

Z opisaniem wydarzeń grubo po fakcie nie mieli problemu redaktorzy krakowskiego „Ilustrowanego Kuryera Codziennego”.

Nareszcie Polska będzie miała swój broadcasting w Warszawie. Jak się bowiem dowiadujemy, z końcem lutego zostanie otwarta stacja nadawcza, która codziennie na wzór stacyj zagranicznych wysyłać będzie swoje audycje w świat. W ten sposób wielomiljonowe rzesze radjo-amatorów w Europie posłyszą i mowę polską. Stacja warszawska nie będzie zbyt silną, w każdym razie słychać ją będzie można w całej Europie. Uruchomienie broadcastingu warszawskiego położy nareszcie kres tej bądź co bądź skandalicznej sytuacji, że Polska jest dotąd jedynym krajem na świecie nie mającym radjofonicznej stacji nadawczej.

Termin lutowy pojawił się w przestrzeni publicznej na początku grudnia… I w momencie publikacji tego tekstu był już w zasadzie nie do dotrzymania – do Polski nie nadeszła bowiem jeszcze przesyłka z aparaturą nadawczą. Zastanawiające jest też, że w grudniu pisano, że moc będzie „dość wielka”, a tutaj, że stacja „nie będzie zbyt silna”… choć i tak miałaby być słyszalna w całej Europie.

Inna grudniowa wiadomość, o której już pisaliśmy, dotyczy krakowskich tramwajów, a ściślej pisma tamtejszego radioklubu w sprawie ich modernizacji. „Ikac” donosił też o podpisanej w 1925 roku umowie mającej skutkować usunięciem zakłóceń od stacji radiotelegraficznej na Dębnikach.

Generalna dyrekcja poczt i telegrafów w Warszawie jeszcze ubiegłego roku zawarła umowę z firmą „Radjopol” na podstawie której firma ta zobowiązała się do końca maja 1926 roku wykonać wszelkie roboty rekonstrukcyjne, polegające przedewszystkiem na wymianie dotychczasowej aparatury na nową, która radjotelefonji bezwzględnie już przeszkadzać nie będzie. Ponieważ trudności natury finansowej są już pokonane, przeto należy się spodziewać, że w czerwcu ziści się marzenie krakowskich radjo-amatorów i będą mogli swobodnie i bez przeszkód chwytać audycje broadcastingów zagranicznych o każdej porze dnia.

W dalszej części „Kurjera Radjowego” znalazła się jeszcze wzmianka o zorganizowanej w magistracie konferencji z udziałem przedstawicieli krakowskiego radioklubu, której tematem była zmiana opisywanych już przez nas rygorystycznych przepisów antenowych. Podczas dyskusji ustalono, że nowy tekst rozporządzenia uzgodniony zostanie na kolejnym spotkaniu. Gazeta donosiła też o cyklu wykładów z dziedziny radiotechniki organizowanych przez krakowski radioklub we współpracy z najwybitniejszymi krakowskimi fachowcami… zabrakło w niej natomiast informacji, którą tego dnia podał wieczorny „Kurjer Warszawski”, a w kolejnych m.in. „Czas”, „Polska Zbrojna” i „Rzeczpospolita”:

W tych dniach nadeszły do Krakowa urządzenia maszynowe przeznaczone dla nowej radjostacji w gimnazjum matematyczno-przyrodniczem. Maszyny te będą pomieszczone w wybudowanych specjalnie komorach. Uruchomienie stacji nastąpi w pierwszych dniach marca. Koszta budowy w wysokości 34000 zł ponosi ministerjum oświaty. Nadzór nad radjostacją będzie spoczywać w rękach dyrektora gimnazjum. W programie stacji jest nadawanie odczytów na kresy, głównie na Śląsk, koncerty symfoniczne, śpiewy, prognozy meteorologiczne i regulacja czasu.

Ostatecznie pierwsze dni marca stały się czwartym tygodniem marca… Trzeba też zauważyć, że konstruujący stację inż. Skrypczenko ostatecznie wspomagał się importem „urządzeń maszynowych”.

Tymczasem w Warszawie na fali 380 metrów nadano wieczór piosnki i tańca z debiutantami – pieśniarką specjalizującą się w romansach cygańskich Julią Jędrzejewską oraz humorystą Mieczysławem Dobrowolskim. Lul w „Radjofonie Polskim” recenzował:

Niestety nie można powiedzieć, żeby debiut powyższy wypadł pomyślnie. Pani Jędrzejowska, aczkolwiek posiada duży materjał głosowy, nie trzyma głosu swego w równem napięciu dynamicznem – przez co powstaje nierówność linji natężenia, niekorzystnie wpływająca na odbiór. Traci na tem również interpretacja pozbawiona cieniowania subtelnego. Nie radjofonicznym okazał się również repertuar p. Dobrowolskiego. Jedynie monolog „Hilary Kapistran Łopata” wypowiedziany spokojnie, bez wielkich przeskoków w wysokościach tonów i sile dynamiki wypadł, chociaż monotonnie, lecz przynajmniej zrozumiale i poprawnie.

Ilustracja tytułowa: Krakowski tramwaj

Źródło ilustracji tytułowej: Narodowe Archiwum Cyfrowe