W sobotę, 27 lutego 1926 roku, po miesięcznej przerwie w eter powróciła stacja Wileńskiego Biura Radjotechnicznego. Nadawany o godzinie 19:30 na fali 446 metrów koncert zorganizowany został staraniem koła radioamatorskiego gimnazjum im. Zygmunta Augusta. Przed audycją w gmachu szkoły odbył się odczyt oraz pokaz aparatów. Wstęp dla uczącej się młodzieży kosztował 30 gr., a dla starszych 50 gr. Niestety i tym razem nie podano kto wystąpił w nadawanym programie.

Wileńskiej stacji nie odnotował również przywoływany przez nas wczoraj tygodnik satyryczny „Mucha”. Zgodnie z obietnicą prześledźmy wydrukowany tam program.

Rzym 425 m – „Gadaj Niemcze do ciotki” – romans w wykonaniu premiera Mussoliniego. „Pal djabli turystów niemieckich” – odśpiewa chór faszystów. „Polak w ciebie węglem, ty w niego pomarańczami” – romans aktualny odśpiewa minister handlu.

Zurich 515 m – „Zgoda szwajcarsko-sowiecka” – kuplety humorystyczne w wykonaniu pierwszorzędnych artystów.

Monachjum 485 m – „Piosenki tyrolskie” w wykonaniu ministra Hedla, akompanjuje jazz-band na kuflach piwa.

Stockholm 428 m – „Nie puszczać Polski do Rady Ligi Narodów” – wykona chór niemiecko-szwedzki.

Wiedeń 530 m – „Kiedyż nareszcie los nas połączy” – odśpiewa kwartet niemiecki. „Goło, ale wesoło” – walc z operetki „Naiwne austrjaki”.

Londyn 365 m – „Nikt się odemnie prawdy nie dowie” – odśpiewa minister spraw zagranicznych. „Handel to grunt” – wykona chór polityków.

Berlin 505 – „Deutschland über Alles” – odśpiewa chór republikański. „Gwiżdżemy na traktaty” – wykona kwartet ministrów. „Bojkotujmy Włochy” – popularna śpiewka.

Paryż 1750 m – „Co po kartelu, gdy pustki w portfelu?” – odśpiewa chór narodowy. „Niemiec – Anglik dwa bratanki” – romans na wiolonczeli odegra p. Briand.

Budapeszt 546 m – „Pieśń o fałszywym Franku” – wykona prokurator. „Smutno żyć bez króla” – odśpiewa chór monarchistów. „Ciotka Karola” – odegrają amatorzy pod kierunkiem Zyty.

Po stu latach niektóre z tych żartów wymagają głębszego rozeznania w ówczesnej sytuacji, niektóre są bardziej ponadczasowe.

Stacja Radiofoniczna PTR tego dnia nadała koncert muzykalno-wokalny z udziałem radiowych debiutantów – śpiewaczki Marii Wasilewskiej i skrzypka Edmunda Opoczyńskiego. W drugiej części zespół Antoniego Adamusa wykonał utwory Stanisława Moniuszki.

P. Marja Wasilewska wykazała w interpretacji odśpiewanych utworów wielką staranność i kulturalną precyzyjność, co szczególnie korzystnie odbiło się na pieśniach staro-francuskich, które widać leżą bliżej sfery zamierzeń artystycznych p. Wasilewskiej. Należycie wyszkolony, o sympatycznej barwie głos pozwalał wydobywać subtelne niuansy i odcienia składające się na ładną całość. P. Edmund Opoczyński zaprezentował się, jako skrzypek, zamierzenia artystyczne którego nie idą jeszcze w parze z obecnym stopniem opanowania instrumentu.

Można odnieść wrażenie, że tym razem i Lulowi błyskotliwa myśl nie poszła w parze z zasadami języka polskiego…

Nadawany z ulicy Narbutta koncert tym razem usłyszeć mogli… cykliści zgromadzeni na Dynasach. Przed walnym zebraniem rocznym w lokalu skupiającego ich towarzystwa zorganizowano próbny radiokoncert, w ramach którego od godziny 18 do 20 odtwarzano program stacji warszawskiej, a po 20 produkcje stacji zagranicznych.

Na zakończenie karta z kalendarza. W roku 1926 trzydzieste urodziny obchodziła Helena Kamińska, artystka Teatru Nowości, która pomiędzy lutym 1925 a styczniem 1926 roku co najmniej pięciokrotnie występowała przed mikrofonem stacji PTR. Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie występowała w tamtejszym Teatrze Miejskim jako tancerka. Później pojawiała się na scenach m.in. w Krakowie, Warszawie, Grudziądzu i Białymstoku. Do Warszawy na dłużej trafiła w roku 1923. Jako aktorka rewiowa występowała m.in. w teatrach Wodewil, Nowości, Perskie Oko, Czerwony As i Qui Pro Quo. Jak informuje „Encyklopedia Teatru Polskiego”, w latach trzydziestych wybrała życie u boku męża – lekarza kolejowego w Przeworsku. Na scenę powróciła po II wojnie światowej. Zmarła w Krakowie w roku 1970.

Tego samego dnia świętowała też Maria Bielecka, sopran opery warszawskiej występujący przy Narbutta w lipcu i grudniu 1925 roku. Urodziła się 27 lutego 1889 roku we Włochach, wówczas pod Warszawą. Zadebiutowała w wieku 21 lat we Włocławku, później – do końca I wojny światowej – występowała w Kijowie. Do Warszawy wróciła przez Wilno, gdzie spędziła sezon 1918/1919. Do roku 1931 występowała na scenach w całej Polsce. Potem – z uwagi na stan zdrowia – poświęciła się pedagogice wokalnej. W czasie okupacji śpiewała w jednej z warszawskich kawiarni. Po wojnie ograniczyła występy skupiając się na pracy pedagogicznej. Zmarła w Częstochowie w roku 1974.

Ilustracja tytułowa: Fragment notatki o emisji wileńskiej stacji

Źródło ilustracji tytułowej: „Dziennik Wileński”, 26.02.1926