W czwartek, 11 marca 1926 roku – podobnie jak dzień wcześniej – Lul, dyżurny recenzent „Radjofonu Polskiego”, Warszawskiej Stacji Radjofonicznej prawdopodobnie nie słuchał… w każdym razie nic o nadanym wówczas programie nie napisał. Tymczasem na fali 430 metrów (choć część prasy codziennej drukowała wciąż długość 380 metrów) można było usłyszeć muzyczno-wokalny koncert popularny z udziałem Mileny Hirszberżanki, Janiny Wasowskiej, wykonującego własne utwory Włodzimierza Orszy-Bojarskiego i zespołu Antoniego Adamusa. Po części muzycznej głos zabrał prezes Rady Nadzorczej Zrzeszeń Samorządów Powiatowych, prof. Stefan Boguszewski, który opowiadał o polskim eksporcie rolniczym. Była to dziewięćdziesiąta dziewiąta audycja licząc od wznowienia w listopadzie 1925 roku. W związku z powyższym na piątek zaplanowano audycję specjalną. Więcej o niej napiszemy siłą rzeczy jutro.

Spośród gazet codziennych ważki społecznie radiowy problem poruszyła „Rzeczpospolita” w tekście zatytułowanym „Jak zarabiać to zarabiać”.

Cytujemy wyjątek z Katalogu firmy „Radjoświat” w Krakowie, który obowiązuje warszawskiego jej przedstawiciela.

„Do cen oznaczonych w Katalogu dolicza się 30 proc.”

„Ceny rozumieją się bez wyjątku na podstawie 1 zł = 1 fr. szwajc.”.

„Naładowanie akumulatora 40-godzinowego zł 12”.

Za takąż czynność firma Z. Popławski, ul. Koszykowa 31, pobiera tylko zł 2.

Komentarze zbyteczne.

My dodajmy jedynie, że wyłącznym przedstawicielstwem krakowskiej spółki Radjoświat w stolicy była firma E. Kühn i S-ka mieszcząca się przy Marszałkowskiej 71, zaś sam katalog kosztował 60 groszy…

Na zakończenie sięgnijmy jeszcze po dawno nieprzywoływanego w naszym cyklu „Radio-Amatora”, który w numerze marcowo-kwietniowym przynosił kolejne informacje o przygotowaniach do wystawy radiowej w Warszawie. Cały artykuł był bardzo obszerny, tym razem skupmy się może zatem na sprawach organizacyjnych.

Podajemy poniżej warunki przyjmowania na wystawę eksponatów radioamatorskich:

Za wystawienie eksponatów będą pobierane opłaty w wysokości:

a) od odbiornika bezlampowego 2 zł;

b) od odbiornika 1, 2 i 3 lampowego 4 zł;

c) od odbiornika 4 i więcej lampowego 6 zł;

d) od neutro, superhetero, ultra i tropadyny 8 zł;

e) od aparatu krótkofalowego 4 zł;

f) od sprzętu (bez względu na ilość) 2 zł.

W razie wystawienia więcej niż jednego aparatu przez tego samego radjoamatora – za każdy następny opłaca się połowę taryfy, licząc za pierwszy ten, jaki opłaca najwyższą stawkę.

Eksponaty wystawiane zbiorowo (szkoły, radjokluby) opłacają połowę stawek wyżej podanych.

a) Do dnia 15 kwietnia br. musi być całkowicie wniesiona opłata na konto Nr 12622 w PKO i nadesłane również zgłoszenie pod adresem Biura Wystawy Radjowej, Warszawa, Wilcza 30;

b) od dnia 1-go do 7 maja br. eksponaty muszą być dostarczone na miejsce wystawy, tj. Warszawa, Aleje Ujazdowskie, Szkoła Podchorążych;

c) od dnia 26 do 31 maja r.b. eksponaty będą zwracane właścicielom codziennie w gmachu Wystawy, a do dnia 30 czerwca br. w terminach i miejscach specjalnie ogłoszonych.

Za eksponaty nieodebrane do dnia 30-ego czerwca br. Komitet Wystawy nie odpowiada.

Radjoamatorzy prowincjonalni, którzy nadeślą eksponaty pocztą lub też będą żądali, aby odesłano im aparaty tą drogą – muszą to wyraźnie zaznaczyć w zgłoszeniu. Wszystkie przesyłki pocztowe uskutecznione będą na koszt i ryzyko eksponenta (przesyłka wartościowa za zaliczeniem).

O warunkach dla przedsiębiorców napiszemy w jednym z najbliższych odcinków.

Ilustracja tytułowa: Reklamy firm Radjoświat i E. Kühn i S-ka

Źródło ilustracji tytułowej: „Ilustrowany Kuryer Codzienny”, 11.04.1926; „Rzeczpospolita”, 7.06.1926