Na trzy dni przed planowanym rozpoczęciem oficjalnej działalności – wiadomość o zmianie tego terminu prasa podała dopiero 10 kwietnia – temat rodzącej się stacji Polskiego Radia wciąż budził zainteresowanie stołecznych redaktorów. W czwartek, 8 kwietnia 1926 roku, „Echo Warszawskie” na swoich łamach ujawniało skład osobowy zespołów muzycznych zatrudnionych przez koncesjonariusza.

Zarząd nowej radjostacji zorganizował własne zespoły instrumentalne pod dyrekcją prof. Jana Dworakowskiego. Mała orkiestra składa się z 8 osób, większa z 13 osób. W skład tych zespołów weszli członkowie Filharmonji warszawskiej. Wielką muzykę odtwarzać będzie pełna orkiestra symfoniczna Filharmonji warszawskiej pod batutą dyrektora Józefa Ozimińskiego.

Koncerty kameralne dawać będzie specjalny kwartet, również pod dyrekcją prof. Józefa Ozimińskiego. W skład kwartetu wchodzą: prof. Józef Ozimiński – I-sze skrzypce, p. Tomasz Jaworski – II-gie skrzypce, p. Antoni Kmieć – altówka, p. Lucjan Budkiewicz – wiolonczela. Poza tymi stałymi zespołami dyr. broadcastingu warszawskiego nawiązała stały kontakt ze wszystkimi wybitnemi siłami wykonawczemi w Polsce. Naczelne kierownictwo działu artystycznego „Polskiego Radja” spoczywa w rękach p. prof. Tadeusza Czerniawskiego.

Jak cztery lata później w liście do Ignacego Jana Paderewskiego pisał Zygmunt Chamiec, decyzja o zaangażowaniu muzyków z Filharmonii wynikała z faktu, że orkiestrze tej „groziła zupełna zagłada”. Jak wówczas zaznaczył, dzięki współpracy udało się „tej instytucji koniec z końcem budżetowo związywać”.

Ale bycie mecenasem orkiestry to nie jedyne zadanie nowej stacji. Więcej o oczekiwaniach wobec niej pisała tego dnia „Polska Zbrojna”:

Już obecnie osiągane wyniki sprawiają, że zainteresowanie tem nawem wielkim ogniskiem kultury i sztuki wybiega daleko poza dotychczasowy świat radjowy i wciąga sfery dotychczas dalekie od zagadnień radiofonicznych – koła naukowe, teatralne, literackie, polityczne, gospodarcze. Dookoła radjostacji warszawskiej ogniskuje się już i bije żywem tętnem wzmożone życie kulturlano-artystyczne.

Tego samego dnia wspomniane już tytuły – „Echo Warszawskie” i „Polska Zbrojna” – a w kolejnych również „Kurjer Warszawski”, „Chwila” i „Dziennik Poznański” donosiły o odbiorze prób Polskiego Radia poza granicami kraju.

Zarząd nowej radjostacji warszawskiej otrzymał w tygodniu ubiegłym cały szereg wiadomości z zagranicy potwierdzających odbiór próbnych audycji. Wiadomości pochodzą z różnych stron Francji, Belgji, Anglji i Niemiec i stwierdzają czysty i wyraźny odbiór próbnych koncertów Warszawy.

Na zakończenie – zgodnie z zapowiedzią z wczoraj – zajrzyjmy jeszcze do „Kurjera Poznańskiego”, który powracał do sprawy radiostacji na Cytadeli…

W ub. tygodniu warszawska stacja radjofoniczna rozpoczęła swoje próby. W przyszłą niedzielę stacja ta rozpocznie prawdopodobnie regularną pracę. W tych warunkach plaga poznańskiego radjoamatorstwa, pocztowa radjostacja na Cytadeli, staje się problemem palącym. Przed rokiem zgórą wypowiedzieliśmy się w tej sprawie bardzo wyraźnie. Włądze pocztowe miały rok zgórą czasu na zrobienie porządku. Nic nie poprawiono, natomiast sytuacja pogorszyła się bardzo znacznie przez to, że stacja funkcjonuje jeszcze gorzej niż przed rokiem i przeszkadza stale w godzinach, w których wedle zarządzenia władz pocztowych powinnaby milczeć.

W sprawie tej wypowiemy się niebawem, narazie chcielibyśmy tylko podkreślić, że wśród publiczności poznańskiej panuje oburzenie w najwyższym stopniu, o czem świadczą listy, jakie otrzymujemy w tonie nadzwyczaj podrażnionym. Przytaczamy narazie dwa tylko wyjątki:

Pan Z. D. pisze do Dyrekcji P. i T.:

„Przedewszystkiem narzuca się pytanie dlaczego Wasz kochany „Kernwerk” nie milknie o godz. 8-ej wiecz., jak to powinien, a przynajmniej w tych dniach i godzinach, gdy odbywają się próby nadawania warszawskiej stacji. Zdaje się, że to tylko od W. Panów zależy. Ogłaszają W. Panowie w pismach ankietę, aby słuchać prób tej pierwszej polskiej stacji, na którą tak długo czekaliśmy, i donosić Wam swe spostrzeżenia, a nie dają W. Panowie możności ścisłego odpowiedzenia na nią, przeszkadzają W. Panowie w odbiorze nadawaniem depesz lub żarzeniem łuku Waszego „Kernwerku” w czasie trwania tych prób, ku zdenerwowaniu i wściekłości radjoamatorów płacących 20 procentowe podatki na rzecz Dyr. P. i T.”.

Drugi z piszących zwracał uwagę na zniechęcanie „trzaskami na Cytadeli” nowych radioamatorów.

Ilustracja tytułowa: Zespół Polskiego Radia w studiu

Źródło ilustracji tytułowej: Polona.pl (https://polona2.pl/item/orkiestra-radiostacji-warszawskiej-w-studio,Njk5ODA5Nw/0/#info:metadata)